Domowy Kościół

 Domowy Kościół określenie to opisuje małą wspólnotę wiary, mały Kościół, domowy Kościół (ecclesiola – w języku greckim). Pochodzi z początków wiary w Jezusa Chrystusa.

 

Paweł, Apostoł Narodów, ucząc czym jest związek mężczyzny i kobiety – małżeństwo, mówił o małej wspólnocie wiary, domowym Kościele, najmniejszej komórce, w której wiara w Chrystusa jest przyjmowana i w niej dojrzewa. Sam pisał listy do Kościoła, który był w domu konkretnych osób. Podczas swoich apostolskich podróży zatrzymywał się w domu tej czy innej rodziny – tu głosił Ewangelię, chrzcił domowników, a nawet odprawiał Eucharystię. W domach gromadził się pierwotny Kościół i tam się rodził. Dopiero później Kościół zaczął oznaczać większą, lokalną wspólnotę i być utożsamiany z innymi obiektami, niż rodzinny dom.


Domowy Kościół (DK) to jeden z ruchów odnowy Kościoła po Soborze Watykańskim II (1962–1965), małżeńsko – rodzinna część większego Ruchu Światło–Życie. Został zapoczątkowany w 1973 r. przez ks. Franciszka Blachnickiego (1921–1967). Charyzmatem DK jest odnowa i pogłębienie sakramentu małżeństwa oraz wtórny katechumenat – kroczenie drogą wzrastania w wierze w Chrystusa aż do osiągnięcia jej dojrzałości wyrażającej się w służbie.

W praktyce DK to ruch powrotu do pierwotnych źródeł wiary chrześcijańskiej – odtwarzanie domowego Kościoła, wspólnoty rodzinnej, która wierzy, modli się, razem czyta Pismo św., tą Księgę Życia, wsłuchuje się w Chrystusa i uczy się czerpać z Niego nowe życie. Tak rodziło się chrześcijaństwo – jak z maleńkiego ziarna gorczycy wrzuconego w bezkresną ziemię. Taki też jest charyzmat DK – należący do Ruchu małżonkowie i rodziny przyjmują łaskę wiary w Jezusa Chrystusa, modlą się i wspierają nawzajem, by w domowych Kościołach rodziło się na nowo chrześcijaństwo, żywy Kościół.


Wspólnoty DK powstają przy parafiach, parafialne kręgi tworzą rejon, rejony zaś pokrywają się z granicami diecezji. Małżeństwa i rodziny Domowego Kościoła spotykają się raz na miesiąc w tzw. kręgach (liczących od 4 do 7 małżeństw), by się wspierać na drodze wiary i miłości rodzinnej. Spotkania odbywają się w domach poszczególnych par. Przez rok jedno z małżeństw jest parą animatorską, a po roku tę służbę podejmuje kolejna para. Nad duchowym rozwojem poszczególnych par i kręgów czuwa ksiądz moderator, który gromadzi całą parafialną wspólnotę DK, składającą się z poszczególnych kręgów, przy stole Słowa Bożego i ołtarzu eucharystycznej Ofiary.

Modlitwa i wysiłek formacyjny podejmowany przez poszczególne pary DK mają 3 cele:

– budowania rodziny jako wspólnoty wiary i rodzinnego katechumenatu,

– odnawianie oraz pogłębianie miłości małżeńskiej = jedności,

– służba małżeństwom i rodzinom, służba dla budowaniu wspólnoty.

 


 

W 2021 r. w naszej parafii żyją 2 kręgi DK (nad pierwszym kręgiem czuwa ks. Jarosław Olton, a nad drugim kręgiem, który za patronów przybrał sobie świętych Annę i Joachima – rodziców Maryi, Matki Bożej, czuwa ks. Robert – Proboszcz. 3 krąg jest „pilotowany”, co oznacza, że przygotowuje się do wejścia na drogę DK. Pilotaż prowadzą "piloci" we współpracy z ks. Janem Staruchowiczem.

 

Wszystkich zainteresowanych małżonków,

którzy pragną pogłębiać miłość małżeńską,

wzrastać w wierze i budować domowy Kościół, rodzinny katechumenat

ZAPRASZAMY na comiesięczną Mszę św.

parafialnej wspólnoty DK

– każdego 19. dnia miesiąca.


 

 

Kontakt:

Magda i Krzysiek

magdaikrzysiek@tlen.pl

502 941 486